Με την υπ’ αριθμ. 5322/2025 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων) κρίθηκε το ζήτημα της προσωρινής επιδίκασης διατροφής, με ιδιαίτερη έμφαση στις ανάγκες της ενήλικης κόρης των διαδίκων. Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η ενηλικίωση της θυγατέρας δεν αίρει την υποχρέωση των γονέων για διατροφή, εφόσον αυτή δεν μπορεί να αυτοδιατραφεί λόγω της φοιτητικής της ιδιότητας. Συγκεκριμένα, κρίθηκε ότι η ενήλικη κόρη, ως φοιτήτρια σε άλλη πόλη από την κατοικία των γονέων της, αδυνατεί να ασκήσει βιοποριστικό επάγγελμα χωρίς να παρακωλύεται η πρόοδος των σπουδών της.
Το Δικαστήριο αξιολόγησε τις αυξημένες δαπάνες διαβίωσης της ενήλικης κόρης, οι οποίες περιλαμβάνουν το κόστος μίσθωσης κατοικίας στην πόλη των σπουδών της, τα έξοδα κοινής ωφελείας, τη διατροφή και τα έξοδα εκπαίδευσης. Λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση αμφοτέρων των γονέων, η απόφαση υποχρέωσε τον καθ’ ου πατέρα να καταβάλλει μηνιαίως διατροφή απευθείας στην ενήλικη κόρη του, αναγνωρίζοντας ότι η διατροφή αυτή είναι ανάλογη με τις συνθήκες ζωής της και τις πραγματικές της ανάγκες, όπως αυτές διαμορφώθηκαν μετά την ενηλικίωσή της και τη συνέχιση της εκπαίδευσής της στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Επιπλέον, το Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς περί ικανότητας της ενήλικης για μερική απασχόληση, κρίνοντας ότι η προτεραιότητα δίνεται στην έγκαιρη ολοκλήρωση των σπουδών της, η οποία αποτελεί τη βάση για τη μελλοντική της οικονομική ανεξαρτησία.