‘Πρόκειται για σοβαρή στρέβλωση που αγνοεί τη δομική ανισότητα και το γεγονός ότι η έμφυλη βία είναι κοινωνικό φαινόμενο, όπως αναγνωρίζεται και σε διεθνή νομικά κείμενα που έχει υπογράψει η χώρα, μεταξύ των οποίων και η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, καθώς και την ευαλωτότητα των θυμάτων. Ο νόμος εγκλωβίζει γυναίκες και παιδιά, ενώ η έλλειψη εξειδικευμένων δικαστηρίων και δομών επιδεινώνει την κατάσταση. Ενα παιδί μπορεί να καταγγείλει κακοποίηση και να εξεταστεί έπειτα από μήνες, ενώ στο μεταξύ ενδέχεται να έχει εκδοθεί απόφαση που το αποδίδει στον πατέρα. Διεθνείς φορείς, όπως η επιτροπή GREVIO που παρακολουθεί την εφαρμογή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, έχουν επανειλημμένα επισημάνει ότι δράστες ενδοοικογενειακής βίας χρησιμοποιούν τη λεγόμενη «γονεϊκή αποξένωση» για να αντιστρέψουν τους ρόλους και να αφαιρέσουν την επιμέλεια από τη μητέρα, καλώντας τα κράτη να απαγορεύσουν τη χρήση της και να εκπαιδεύσουν τους δικαστές – κάτι που δεν εφαρμόζεται επαρκώς’.
Παρέμβαση της δικηγόρου, εξειδικευμένης στην έμφυλη βία και το οικογενειακό δίκαιο, Στεντούμη Ιωάννας, στα ΝΕΑ, μόλις λίγες μέρες πριν την τελευταία γυναικοκτονία.
tanea: εδώ