Category: Άρθρα

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ Ν. 4332/2015

α΄ Κατηγορία: Παιδιά που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα
– Εγγραφή στην Α΄ τάξη Δημοτικού ελληνικού σχολείου
– Συνεχής φοίτηση κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης
– Ανήλικα
– Νόμιμη πενταετής διαμονή ενός εκ των γονέων πριν από τη γέννηση του παιδιού ή νόμιμη διαμονή έστω και μια ημέρα πριν από τη γέννηση και δέκα χρόνια συνεχώς μετά από αυτήν
– Νόμιμη διαμονή και των δύο γονέων κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης
– Ένας τουλάχιστον από τους δύο γονείς θα πρέπει να κατέχει έναν από τους παρακάτω τίτλους διαμονής:
Άδεια επί μακρόν διαμένοντος
Άδεια διαμονής αόριστης ή δεκαετούς διάρκειας
Έγγραφο πιστοποίησης μόνιμης διαμονής πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Τίτλο διαμονής πρόσφυγα ή καθεστώτος επικουρικής προστασίας ή διαμονής ανιθαγενούς
Ειδικό δελτίο ταυτότητας ομογενούς
Άδεια διαμονής δεύτερης γενιάς
Δελτίο μόνιμης διαμονής μέλους οικογένειας Έλληνα ή πολίτη της Ε.Ε

β΄κατηγορία: 1) Λόγω φοίτησης σε ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα
– Επιτυχής παρακολούθηση εννέα τάξεων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ή έξι τάξεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
– Ανήλικοι κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης
– Ενήλικοι κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης (έως 21ο έτος), εφόσον έχουν ολοκληρώσει την απαιτούμενοι φοίτηση όντες ανήλικοι
– Ενήλικοι κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης, που ολοκληρώνουν την απαιτούμενη φοίτηση, όντες ενήλικοι (όχι όμως μετά το 23ο έτος)
– Κατοχή οριστικού τίτλου διαμονής σε ισχύ

2) Λόγω φοίτησης σε ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα – Μεταβατικές διατάξεις

– Ενήλικοι που έχουν ολοκληρώσει την απαιτούμενη φοίτηση πριν την 9/7/2015, όντες ανήλικοι
– Ενήλικοι που έχουν ολοκληρώσει την απαιτούμενη φοίτηση πριν την 9/7/2015, όντες ενήλικοι
– νόμιμη διαμονή
– Προθεσμία έως την 9/7/2018

γ΄ κατηγορία: Λόγω αποφοίτησης από ελληνικό ΑΕΙ ή ΤΕΙ
– Κατοχή απολυτηρίου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ελληνικού σχολείου στην Ελλάδα
– Αποφοίτηση από Τμήμα ή Σχολή ελληνικού ΑΕΙ ή ΤΕΙ
– Κατοχή οριστικού τίτλου διαμονής σε ισχύ κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης

Παρατηρήσεις στο Ν. 3500/2006 (Περί Ενδοοικογενειακής βίας)

Πεδίο προστασίας

Ο νόμος 3500/2006 παρέχει αυξημένη προστασία σε όλα τα μέλη της οικογένειας. Στην οικογένεια περιλαμβάνονται, εφόσον συνοικούν, συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού, καθώς και πρόσωπα των οποίων επίτροπος, δικαστικός παραστάτης ή ανάδοχος γονέας έχει ορισθεί μέλος της οικογένειας, καθώς και κάθε ανήλικο πρόσωπο που συνοικεί στην οικογένεια. Είναι δε σημαντική η προστασία που παρέχει ο νόμος και στην μόνιμη σύντροφο του άνδρα ή στον μόνιμο σύντροφο της γυναίκας και στα τέκνα, κοινά ή ενός εξ αυτών, εφόσον τα πρόσωπα αυτά συνοικούν, ως και στους τέως συζύγους, καθώς πολλά περιστατικά παρατηρούνται μεταξύ συντρόφων, αλλά και μεταξύ εν διαστάσει, ή και διαζευγμένων συζύγων. Αξιοσημείωτο δε, ότι θύμα θεωρείται και ο ανήλικος ενώπιον του οποίου τελείται μία από τις αξιόποινες πράξεις του νόμου.

Καταγγελία – Δικαιώματα

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι τα εγκλήματα ενδοοικογενειακής βίας διώκονται αυτεπάγγελτα, επομένως σε περίπτωση καταγγελίας η αστυνομία υποχρεούται να μεταβεί και να συλλάβει τον βίαιο δράστη, ενώ δεν απαιτείται καταβολή παραβόλου από το θύμα. Τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας δικαιούνται να ζητήσουν από το δικαστήριο να απομακρύνει άμεσα τον δράστη από την οικία τους και να του απαγορεύσει να πλησιάζει στον χώρο διαμονής ή/και εργασίας τους, τις κατοικίες στενών συγγενών τους, τα εκπαιδευτήρια των παιδιών τους καθώς και ξενώνες φιλοξενίας. Αναγνωρίζεται δε ρητά, η χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης του παθόντος, η οποία δεν μπορεί να είναι κατώτερη των χιλίων (1.000) ευρώ.

Αξιόποινες πράξεις

Αξιόποινη πράξη θεωρείται, εκτός απο τις σωματικές βλάβες και κακώσεις, και η παράνομη βία (εξαναγκασμός με χρήση βίας ή απειλής, σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή), αλλά και η απειλή (πράκληση τρόμου ή ανησυχίας, απειλώντας με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη).

Αντιμετώπιση

Η ενδοοικογενειακή βία ως φαινόμενο, αφορά όλα τα κοινωνικά στρώματα, ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου ή οικονομικής δυνατότητας των θυμάτων, και ασκείται ιδίως σε βάρος γυναικών και ανηλίκων. Δεν περιλαμβάνει αποκλειστικά τη μορφή σωματικής βίας, αλλά κάθε μορφή επιθετικής συμπεριφοράς, επομένως και λεκτικής και ψυχολογικής βίας, απομόνωσης, ακόμη και οικονομικού ελέγχου και παραμέλησης (όπως η στέρηση ιατρικής περίθαλψης). Σε περίπτωση βίαιου περιστατικού, είτε άσκησης σωματικής βίας, είτε λεκτικής και ψυχολογικής (όπως οι απειλές και οι ύβρεις), το θύμα πρέπει καταρχήν να απευθύνεται απευθείας στο αρμόδιο αστυνομικό τμήμα για καταγγελία του συμβάντος. Σε περίπτωση σωματικής βίας θα απευθυνθεί στην αρμόδια ιατροδικαστική υπηρεσία, χωρίς καθυστέρηση. Στη συνέχεια πρέπει να κατατεθούν άμεσα ασφαλιστικά μέτρα κατά του δράστη, ενώπιον του Πρωτοδικείου.

Ο θεσμός των ορκωτών δικαστηρίων επανεμφανίστηκε στο ιστορικό προσκήνιο μετά την Γαλλική Επανάσταση του 1789 και την ανανέωση των κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών ρευμάτων που αυτή επέφερε. Αποτέλεσε επίδραση του Διαφωτισμού, στηρίχθηκε από πλήθος επιστημόνων και παρά τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε σε μερίδα εκπροσώπων της νομικής επιστήμης η καθιέρωσή του, ταυτίστηκε με την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και τον εκδημοκρατισμό της δικαιοσύνης και δη της ποινικής. Παρόλα αυτά, δύο αιώνες μετά, σοβαρά ερωτήματα σε σχέση με τους λαϊκούς δικαστές εγείρονται – στα πλαίσια ιδίως των νέων, πολύπλοκων μορφών εμφάνισης του εγκλήματος.

Η παρούσα μελέτη επεξεργάζεται, αντλώντας στοιχεία και από άλλες έννομες τάξεις, επιχειρήματα υπέρ και κατά του θεσμού των ενόρκων.

 

Δικαιοδοσία και μεικτά ορκωτά δικαστήρια

 

---

 

Η ελευθερία της τέχνης, της καλλιτεχνικής έκφρασης και της έκφρασης γενικότερα, συνιστά ιδιαιτέρως εριζόμενο ζήτημα, ιδίως στο βαθμό που στις σύγχρονες κοινωνίες η τέχνη γενικώς αναπτύσσεται αλματωδώς, η πειραματική τέχνη ειδικότερα εξελίσσεται συνεχώς, και τα ατομικά δικαιώματα βάλλονται πολλαπλώς (και) από την τέχνη. Στα πλαίσια αυτά διερευνάται, ποια είναι τα όρια της τέχνης – εάν αυτά υπάρχουν – τι προσβολές δύναται η τέχνη να προκαλέσει και σε ποια έννομα αγαθά, και εν τέλει, ποια είναι η σχέση της τέχνης με το ποινικό δίκαιο, την δυσφήμιση, τη βλασφημία και ειδικότερα το άδικο των ποινικά κολάσιμων πράξεων.

Ποινικό Δίκαιο και τέχνη

 

---