Άρθρα – Αποφάσεις

Σε υπόθεση που χειρίστηκε το γραφείο μας, η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου, σε σχέση με την κατανομή της επιμέλειας ανήλικου τέκνου 3 ετών, έκρινε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «… όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα η σχέση και επικοινωνία των διαδίκων ήταν δυσλειτουργική λόγω της διαφωνίας τους σε ζητήματα που αφορούσαν κυρίως την επιμέλεια του προσώπου του τέκνου τους. Η σχέση δε των διαδίκων εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να είναι ιδιαίτερα τεταμένη με εκατέρωθεν αλληλοκατηγορίες, µε την υποβολή εγκλήσεων εκ μέρους αμφότερων των διαδίκων για ενδοοικογενειακή βία, απειλή και παράνομη βία, με κλήσεις στην Άμεση Δράση…  και ανταλλαγή μηνυμάτων για ζητήματα που άπτονται και της μεταξύ τους σχέσης, αλλά κυρίως της επιμέλειας του ανηλίκου τέκνου τους. Ως εκ τούτου έχουν δημιουργηθεί έντονες αντιθέσεις, συνεπεία και των διαφορετικών αντιλήψεών τους, οι οποίες αποκλείουν τη συνεννόηση επί των αναφερόμενων στην άσκηση της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου τους καθημερινών ζητημάτων, αποτυπώνονται, δε, ακόμα και σήμερα στη σφοδρή αντιδικία των τελευταίων, εξαιτίας δε της ανωτέρω κατάστασης, που προκαλεί εμπόδιο στην εξεύρεση συναινετικής λύσης και στην δημιουργία των ελάχιστων προϋποθέσεων για την από κοινού συνεργασία των γονέων στην καθημερινή διαχείριση των ζητημάτων που αφορούν το ανήλικο τέκνο τους, καθίσταται αδύνατη η συνεννόησή τους σε θέματα που αφορούν την καθημερινότητα του τέκνου τους και άπτονται της επιμέλειας του προσώπου του. […] Συνακόλουθα, το σχετικό αίτημα του αιτούντος- καθ’ ου περί από κοινού άσκησης της επιμέλειας του προσώπου του ανήλικου τέκνου µε χρονική κατανομή, κρίνεται απορριπτέο, διότι κρίνεται ότι τούτο δεν συνάδει με το συμφέρον αυτού, αφού θα οδηγούσε επιπλέον σε αποσυντονισμό, πολυδιάσπαση και, εν τέλει, σε απορρύθμιση της ζωής του τελευταίου, συνεπεία των συνεχών μετακινήσεών του, των εναλλασσομένων συνεχώς περιβαλλόντων και της δημιουργίας δύο παράλληλων κέντρων ζωής, ήτοι στη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για τη δημιουργία και αισθήματος ανασφάλειας, που θα είχε αναμφίβολα δυσμενείς συνέπειες στη ψυχική ηρεμία και την ισορροπημένη ανάπτυξή του. Εξάλλου αποδείχθηκε ότι η αιτούσα- καθ’ ης, η οποία από τη γέννηση του ανηλίκου τέκνου της επιμελείται αυτού, εξασφαλίζοντας ένα ήρεμο περιβάλλον, απαραίτητο για την ψυχοσωματική και πνευματική του ανάπτυξη, είναι ικανή να διαπαιδαγωγήσει σωστά το ως άνω ανήλικο τέκνο της, το οποίο διαμένει μαζί της και αποτελεί κατάλληλο πρόσωπο για την ανατροφή του, αφού αυτή το περιβάλλει µε τη στοργή και τη φροντίδα της και παρέχει το εχέγγυα για τη σωστή ανατροφή και διαπαιδαγώγησή του, ανταποκρίνεται δε στα καθήκοντα της έναντι του τέκνου της. […] Συνεπώς, συντρέχουν εν προκειμένω οι εκ του νόμου (άρθρο 1514 παρ. 2, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με τον ν. 4800/2021) προϋποθέσεις, ώστε το παρόν Δικαστήριο να αναθέσει μέρος της γονικής μέριμνας και δη την επιμέλεια του, προσώπου του ανηλίκου τέκνου των διαδίκων στην αιτούσα- καθ’ ης η αίτηση μητέρα του, με αποκλειστικό γνώμονα… βέλτιστο συμφέρον του ως άνω ανηλίκου τέκνου, όπως το καθορίζουν οι βιοτικές και ψυχικές του ανάγκες και ως εκ τούτου κρίνει ότι η επιμέλεια του προσώπου του πρέπει να ανατεθεί στην μητέρα του αποκλειστικά, με την οποία θα διαμένει, πλην των αποφάσεων για τα θέματα που αναφέρονται στο άρθρο 1519 ΑΚ, ήτοι για τους ειδικότερους τομείς της υγείας και εκπαίδευσης επί των οποίων οι γονείς απαιτείται να αποφασίζουν από κοινού.»

Σε υπόθεση που χειρίστηκε το γραφείο μας, η πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, σε σχέση με την άσκηση της επιμέλειας ανηλίκων τέκνων, απαγόρευση προσέγγισης της μητέρας, διατροφή συζύγου και προσβολή προσωπικότητας αυτής λόγω προσβλητικών μηνυμάτων του αντιδίκου γονέα, έκρινε τα ακολουθα: «Πιθανολογήθηκε ότι ο καθού η αίτηση πατέρας, επεμβαίνει στην ζωή της αιτούσας με λόγο και με μηνύματα στο κινητό της, την ψέγει και την εξυβρίζει για την ερωτική της ζωή, για το γεγονός ότι εργάζεται και για τις μεταξύ τους διαφορές. Άπαντα αυτά τα μηνύματα συνιστούν προσβολή της προσωπικότητάς της αιτούσας και ανεπίτρεπτη επέμβαση στην προσωπική της ζωή. … Επομένως πιθανολογήθηκε η συνδρομή επείγουσας περιπτώσεως, να ρυθμιστεί η κατάσταση και να απαγορευτεί στον καθού να επικοινωνεί με την αιτούσα δια ζώσης, τηλεφωνικά ή μέσω οποιασδήποτε άλλης εφαρμογής, πλην της απολύτως αναγκαία επικοινωνίας προκειμένου να διεξάγεται ομαλά η επικοινωνία του με τα ανήλικα τέκνα του…, καθώς και να την προσεγγίζει σε απόσταση εγγύτερη των 10 μέτρων…. Αν υπάρχει συστηματική άρνηση συνεργασίας, το δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει με βάση την 1512 ΑΚ αλλά με βάση την 1514 ΑΚ, η οποία δεν αφορά επιμέρους διαφωνίες των γονέων, αλλά σε παρεκκλίσεις από την από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας. Έτσι ο ρόλος του δικαστηρίου συντρέχει μόνο αν δεν είναι δυνατή η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, εξαιτίας συστηματικής και επαναλαμβανόμενης διαφωνίας των γονέων…. Οι λόγοι για τους οποίους δε μπορεί να λειτουργήσει η κοινή μέριμνα, μπορεί να είναι είτε υπαίτιοι για τον έναν ή και τους δύο γονείς (για παράδειγμα διαφορετικές απόψεις σε θέματα ανατροφής, διαπαιδαγώγησης, θρησκευτικής παιδείας, έντονη επαγγελματική απασχόληση του ενός γονέα), είτε υπαίτιοι. … Το δικαστήριο μπορεί σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 1514 ΑΚ, ανάλογα με την περίπτωση, να κατανείμει την άσκηση της γονικής μέριμνας μεταξύ των γονέων, εξειδικεύοντας τον τρόπο άσκησης της, αναθέτοντας την άσκηση της στον ένα μόνο γονέα ή σε κάποιον τρίτο. Συνεπώς, σε αυτό εναπόκειται να αποφασίσει όποιο μέτρο θεωρεί κατάλληλο για το παιδί με γνώμονα το συμφέρον του. Αν διαπιστώνεται ότι οι σχέσεις των γονέων έχουν πλήρως αποδομηθεί και ότι οι γονείς δεν πρόκειται να συνεργαστούν στο μέλλον προς το συμφέρον του παιδιού τους, το δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει την κατανομή της άσκησης της επιμέλειας, ή την αποκλειστική ανάθεση της στον ένα γονέα, υπό την προϋπόθεση ότι με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται αποτελεσματικότερα η αποφυγή συνεχών και γενικευμένων ερίδων και συγκρούσεων μεταξύ των γονέων ή η καλύτερη φροντίδα του παιδιού προς το συμφέρον του, η προαγωγή του οποίου πρέπει να είναι το αξιολογικό κριτήριο για την δικαστική ρύθμιση της γονικής μέριμνας. Εν προκειμένω, πιθανολογήθηκε ότι συντρέχουν λόγοι αποκλεισμού του αιτούντος πατέρα από την επιμέλεια των παιδιών και αποκλειστικής ανάθεσης αυτό το λειτούργημα τους στην αιτούσα μητέρα, αφού προέκυψε η ύπαρξη συστηματικής άρνηση συνεργασίας, λόγος που καθιστά μη λειτουργικό του σύστημα που πλέον προκρίνει ο νόμος για την άσκηση της επιμέλειας και επιπλέον πιθανολογήθηκε η αποδόμηση των σχέσεων μεταξύ των διαδίκων. Επομένως τα σχετικά αιτήματα του αιτούντος για ανάθεση της επιμέλειας αποκλειστικά στον ίδιο, άλλως της συνεπιμέλειας, πρέπει να απορριφθούν ως κα’ ουσίαν αβάσιμα και να ανατεθεί η επιμέλεια στην μητέρα τους με την οποία διαμένουν μέχρι σήμερα και την ασκεί με τον προσήκοντα τρόπο. … Τα εισοδήματα του αντιδίκου κατά την κρίση του δικαστηρίου δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η εν λόγω φορολογική δήλωση του ως άνω διαδίκου, ως μη ελεγχθείσα, δεν αποτελεί αψευδές δικαστικό τεκμήριο (ΑΠ 953/2015, ΕφΔωδεκανήσου 10/2011, Μονομελές Εφετείο Λάρισας 144/2015, Μονομελές Εφετείο Πειραιά 749/2014). Επιπλέον, μολονότι δήλωσε ως εισόδημα το ανωτέρω ποσό, καταβάλει μηνιαίως μίσθωμα… και συγχρόνως για όλα τα έτη του έγγαμου βίου κάλυπτε όλες τις δαπάνες και τις ανάγκες της οικογένειας του και της συζύγου του που δεν εργαζόταν. Επομένως το πραγματικό του μηνιαίο εισόδημα είναι σίγουρα μεγαλύτερο. Η διακοπή της συμβίωσης έγινε από εύλογη αιτία για την αιτούσα και κατά το χρόνο της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων, αμφότεροι έφεραν το βάρος συντήρησης της οικογένειας τουςν με κυρίαρχο ρόλο στο βάρος αυτό του καθού, λόγω μειωμένης επαγγελματικής δραστηριότητας της αιτούσα,ς με συνέπεια η τελευταία να απολαμβάνει μέρος των εισοδημάτων του συζύγου της… δικαιούται και τώρα αυτή διατροφή σε χρήμα..».

Σε υπόθεση που χειρίστηκε το γραφείο μας, η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, σε σχέση με την κατανομή της επιμέλειας ανήλικου τέκνου 6 ετών, έκρινε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Αποδείχτηκε ότι η σχέση μεταξύ των διαδίκων εξακολουθεί και μέχρι σήμερα να είναι ιδιαίτερα τεταμένη, με εκατέρωθεν αλληλοκατηγορίες, με την άσκηση ένδικων βοηθημάτων και ανταλλαγή εξωδίκων, για ζητήματα που άπτονται της επιμέλειας του ανηλίκου τέκνου τους και έχουν δημιουργηθεί έντονες αντιθέσεις, συνέπεια και των διαφορετικών αντιλήψεων τους, οι οποίες αποκλείουν την συνεννόηση επί των αναφερόμενων στην άσκηση της επιμέλειας του ανήλικου τέκνου τους καθημερινών ζητημάτων, αποτυπώνονται δε ακόμα και σήμερα, στη σφοδρή αντιδικία των τελευταίων και εξαιτίας της ανωτέρω κατάστασης, που προκαλεί εμπόδιο στην εξεύρεση συναινετικής λύσης και στη δημιουργία των ελάχιστων προϋποθέσεων για την από κοινού συνεργασία των γονέων στην καθημερινή διαχείριση των ζητημάτων που αφορούν το ανήλικο τέκνο τους, καθίσταται αδύνατη η συνεννόηση τους σε θέματα που αφορούν την καθημερινότητα του τέκνου τους και άπτονται της επιμέλειας του προσώπου του. Συνακόλουθα, το σχετικό αίτημα του ενάγοντος περί από κοινού άσκηση της επιμέλειας του προσώπου του ανήλικου τέκνου του με χρονική κατανομή, κρίνεται απορριπτέος, διότι κρίνεται ότι τούτο δε συνάδει με το συμφέρον αυτού, αφού θα οδηγούσε επιπλέον σε αποσυντονισμό, πολυδιάσπαση και εντέλει απορρύθμιση της ζωής του τελευταίου, συνέπεια των συνεχών μετακινήσεων του, τον εναλλασσόμενων συνεχών περιβάλλοντος και της δημιουργίας δύο παράλληλων κέντρων ζωής, ήτοι στη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για τη δημιουργία αισθήματος ανασφάλειας, που θα είχε αναμφίβολα δυσμενείς συνέπειες στην ψυχική ηρεμία και την ισορροπημένη ανάπτυξη του. Επομένως το σχετικό αίτημα του ενάγοντος περί ανάθεση της επιμέλειας από κοινού στους διαδίκους με χρονική κατανομή και εναλλασσόμενη κατοικία, την τυγχάνει απορριπτέο ως ουσιαστικά αβάσιμο». 

Με την απόφαση με αριθμό 1482/2024, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, καταδίκασε σε 3 χρόνια φυλάκιση και 30.000 ευρώ χρηματική ποινή τον κατηγορούμενο, καταδικάζοντας αυτόν για χωρίς δικαίωμα μετάδοση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, αλλά και σε 8 μήνες για εξύβριση. Δεν έγινε δεκτή καμία ελαφρυντική περίσταση, ενώ απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου περί παραγραφής του αξιόποινου κατ’ άρθρο 6 Ν. 4680/2020. Το γραφείο μας εκπροσώπησε την πολιτικώς ενάγουσα.

Υπενθυμίζεται ότι 1) Ευαίσθητα δεδομένα, θεωρούνται μεταξύ άλλων, τα δεδομένα που αφορούν τη σεξουαλική ζωή ενός ατόμου και 2) Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο υπαίτιος τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός (1) έτους και χρηματική ποινή έως εκατό χιλιάδες (100.000) ευρώ, εάν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη.